Eerst naar Cafayate, een dag later naar Molinos...

Hola!

De rit naar Cafayate zat vol met verrassingen. Je zag het misschien al aan de foto's? Zo niet, dan moet je beslist een keer gaan kijken!!

Het lijkt misschien al "saai" klinken dat het hier telkens opnieuw verrassend is voor ons en dat we telkens weer mogen genieten van de meest overweldigende uitzichten en adembenemende landschappen, bergketens en zoveel meer...maar het is gewoon echt hoe we het hier mogen ervaren. Hopelijk tonen de foto's ook al wat van deze indrukken. 

We reizen hier rond met onze "trotter" en ook nu weer mochten we voor de volle 100 procent op hem vertrouwen. We zijn 2 bijzondere kloven tegengekomen en binnengetreden. De kloof van de duivel en het amfitheater. Twee totaal verschillende kloven, maar beiden zorgen ervoor dat je je even heel erg klein voelt en maken je heel erg stil. Hanne klom alvast iets dieper in de duivelskloof en kon er genieten van nog meer spektakel. Jammer genoeg was het niet mogelijk om een fototoestel mee te geven, omdat ze echt haar handen volop nodig had om erin te klimmen en ze moest ook zorgen dat geen enkele zak van haar jas dan tegen een wand zou kletsen...dan maar foto's van beneden af trekken...heb je ze al bewonderd?

Aan beide kloven werden we uiteraard eerst onthaald door een aantal inwoners met hun regionale en vooral artisanale producten. Hoe kan het ook anders, dat is immers een van de enige bronnen der inkomsten voor een heel aantal mensen hier. Je ziet ze overal verschijnen als de plek ook maar op de één of de andere manier toeristen aantrekt.

Enkele rotsformaties hebben ook namen gekregen en loonden de moeite waard om te bezichten. Hun naam verkrijgen ze vaak door de vorm die ze weergeven. Zo mochten we kennismaken met:

- tres cruces ( al bleek bij deze wel wat extra ondersteuning nodig te zijn en plaatsten ze werkelijk 3 witte houten kruisen naast elkaar om het herkenbaar te maken)

- El Sapo (in de vorm van een schildpad, al bleek dit discutabel daar de ene in vele gebergten deze vorm kan zien en de andere overduidelijk de totale vorm van een schildpad kon herkennen)

- casa de loros (broedplaats voor papegaaien -> ook deze diersoort mochten we al talrijk ontmoeten!)

- el obelisco  en La Ventana (het venster)

Onderweg hielden we volop onze ogen extra open om eventueel een "nandu" te treffen. Een kleine soort struisvogel. Het moest en zou onze "nandu-day" zijn. Spijtig genoeg hebben we vandaag niet veel geluk gehad. :-( Althans wat het nanduspotten betreft uiteraard!

Na een nachtje in Cafayate reden we naar Molinos. We hebben een bergrit achter de rug van om en bij de 8 uur rijden. Vier uur heen, vier uur terug.... Onderweg kwamen hier en daar wel dorpjes tegen, die echt allemaal op elkaar gelijken. Het centrale plein is overal het zelfde van structuur, mits hier en daar een kleine aanpassing in de invulling ervan. Een plein met bomen en diagonale paadjes die leiden naar één of ander monument dat iets of wat te maken heeft met de onafhankelijkheid van Argentinië. Ergens vind je wel wat speeltuigen en her en der staan bankjes. Telkens is het de plaza de 9 julio of de plaza San Martin...ook weer refererende naar de onafhankelijkheid.

Onderweg mochten we genieten van een totaal nieuw spektakel van de natuur. Hoe ze het doen, het is ons een raadsel..maar je kan je elke dag in een totaal andere wereld en omgeving wanen. Wederom erg kronkelige wegen, stijgingen en dalingen en bergen die veranderen van structuur, vorm, kleur, ... elk om ter indrukwekkendst.

Elke dag zorgen we ervoor dat we onze eigen picknick bijhebben.  We zoeken dan telkens een erg fijn plekje op in de zon om er van te genieten. Een salami, gerookt vlees, verschillende kaassoorten en vers stokbrood....hmmm een heerlijk middagmenu'tje :-)

Het was een lange, maar aangename rit op een ditmaal iets minder vlot berijdbare weg. (30 tot 40 km per uur rijden, zeer af en toe richting de 50 km per uur....over een niet geasfalteerde weg, waarbij we putjes en losse stenen moesten omzeilen) Maar goed ,dit is op en top Argentinië.

Nu gaan we hier iets lekkers eten. In dit (eindelijk ook eens) rustigere centrum en provençaals uitziende centrum, om 21u30, ook op en top Argentijns dus. Smakelijk!